..obscure realities

ang tagal na pala..
akong nagpreprendster.
nagiinternet sa buong buhaii ko..
at kung kelan meii scanner na
at internet (na pinangarap ko nuon)
dun pa ako tinamad..

haha..

ang tagal umuwi ng nanay ko eh..
la magawa. la load. pulube T_T

ang tagal narin namin ni labidabs ko..
christian alamag bautista ng buhay ko..
mahal na mahal ko yun..

ang tagal ng pasko..
para makita na ulit namin
tatay ko. ang tagal, miss na
namin siya. hindi na ako
nakakanood ng spongebob na
super tawa gaya ng dati
at di narin nakakakain ng
shawarma na luto nia.

ang tagal ko narin
di nakita ang close prends
ko kaya feel ko hindi ko
na sila close. (meron pa ba?)

ang tagal ko nang hindi gumawa
ng kanta, ang tagal ko nagfs ngayon
kaka-add ng prends sa account namin
ni christian
*pakiadd [chiibi.bebi@yahoo.com]

ang tagal no?

pero sa 22o lang ,
ang bilis pala nangyari ng
lahat, college nako,
kayo (batch mates ko). tayo.
at magsesebentin nako,
dati lang eh ayaw na ayaw ko
pumatak sa pagiging 16 yrs old
dahil feeling ko nun pag 16 ka,
end na ng masasayang teenager years.

ang tagal ko narin di nagyym.
ang tagal ko narin hindi gumawa
ng website at nagdeviantart.

hihi^^
wala lang.
reminiscing moments..
*miss ko na bestfriend ko
ng hs 1st & 4th yr. peo mukhang
bz na sila masyado. sapul.

ako rin naman, mukhang christian
kasi ako siya na lang palagi
kasama ko at kausap at katekz..etc.
haha. pero ayos lang..

i miss everyone i haven’t
seen, i haven’t heard and hugged :c

awww. katatz no?
bumasa nito may care
saking tunaii!
haha :]